Hoe kunnen scholen gaan stoppen met cijfers?

Alfie Kohn heeft een nieuw artikel geschreven waarin hij (opnieuw) pleit voor het afschaffen van cijfers op school. Ik volg zijn werk al heel wat jaren en vraag me regelmatig af hoe meer scholen en docenten en ouders kennis kunnen nemen van zijn werk. En het serieus nemen door echt anders om te gaan met cijfers en beoordelingen op school. Het bewijs van het ondermijnende effect van cijfers op leren is overweldigend. En het is al jaren en jaren bekend (de eerste publicaties dateren van de jaren 30 van de vorige eeuw!) dat cijfers geven de volgende effecten hebben:

1. cijfers verminderen de interesse van studenten in wat ze aan het leren zijn. Een oriëntatie op cijfers is omgekeerd evenredig met een oriëntatie op leren. Elke studie, zegt Alfie Kohn, die ooit is gedaan heeft aangetoond dat de intrinsieke motivatie daalt wanneer er cijfers in het spel zijn.

2. cijfers creëren een voorkeur voor het aanpakken van de eenvoudigst mogelijke taak. Benadruk bij studenten dat wat ze doen telt voor een cijfer en ze zijn meer geneigd om onnodige intellectuele uitdagingen uit de weg te gaan en te kiezen voor iets eenvoudigs waar ze gemakkelijk een hoog cijfer voor kunnen halen. Dat is rationeel gedrag. De studenten rehttp://www.blogger.com/img/blank.gifageren op de volwassenen die hen laten weten dat het doel is om een hoog cijfer te halen en daarmee aangeven dat succes belangrijker is dan leren.

3. cijfers verlagen de kwaliteit van denken van studenten. Studenten vragen zich af als ze iets lezen “ komt dit zometeen op de toets?” in plaats van “hoe kan ik zeker weten dat wat ik lees klopt?” Onderzoeken laten zien dat studenten die leren voor een cijfer meer moeite hebben de stof tot zich te nemen en zich minder herinneren na een aantal weken.

Er zijn goede alternatieven voor cijfers geven en er is bewijs dat die alternatieven effectief zijn. Lees Alfie Kohn’s artikel voor voorbeelden daarvan.

In tegenstelling tot wat ik graag zou willen, heb ik heb de indruk dat cijfers belangrijker lijken te worden in plaats van minder belangrijk. Het regent elke dag cijfers op middelbare scholen. De cijfers worden voorgelezen in de klas zodat er een gevoel van competitie ontstaat tussen de studenten. En wat ik ook vaak zie is dat het cijfer de enige feedback is die de studenten krijgen. Ze weten wel hun cijfer, maar niet wat ze goed of fout hebben gedaan. Veel lagere scholen beginnen ook al op jonge leeftijd de kinderen "te laten wennen" an cijfers.

Kohn noemt dat BGUTI: better get used to it. Hij zegt: “De claim is dat we onze kinderen onplezierige en onnodige dingen moeten aandoen (cijfers) om hen voor te bereiden dat die onplezierige en onnodige dingen hen later ook zullen worden aangedaan. Die redenering is net zo absurd als hij klinkt, en toch blijft die redenering het onderwijsbeleid bepalen.”

Hoe kunnen scholen gaan stoppen met cijfers? Kent u voorbeelden van scholen of docenten die goede alternatieven hebben gevonden voor cijfers geven? Wat vindt u van de alternatieven die Alfie Kohn suggereert?