welk probleem wil je behouden?

Dinsdag gaf ik een training oplossingsgericht werken voor schoolmaatschappelijk werkers. Een deelnemer, een schoolmaatschappelijk werkster bij Flexus Jeugdplein, vertelde dat zij de vraag “wat hoeft er niet te veranderen” had gebruikt in een gesprek met ouders met opvoedingsproblemen. Zeker als mensen veel problemen ervaren kan de beantwoording van de continueringsvraag (zoals wij die vraag noemen) een optimistischer kijk op de situatie brengen. Mensen beginnen te vertellen wat er goed genoeg gaat en wat zo moet blijven als het nu is en voeler zich steeds optimistischer gestemd (er gaat best veel goed eigenlijk) en het probleem wordt als kleiner ervaren (het valt nog wel mee, het probleem is minder groot dan ik eerst dacht). Deze deelneemster gebruikt de continueringsvraag en richt hem op het probleem, als manier om te prioriteren. Zij vraagt “welke problemen hoeven nu (nog) niet opgelost te worden”. Het effect is dat mensen het besef krijgen dat ze niet alles tegelijk hoeven op te lossen, sommige problemen mogen gewoon nog even blijven bestaan. Je kunt er nog een tijdje van leren. Dat lucht op, geeft ruimte, geeft rust. Niet alles tegelijk aanpakken.